Grafik czasu pracy dla kierowców

Dobra wiadomość to ta, że nie musimy tworzyć harmonogramów dla kierowców, którzy przewożą rzeczy. Niestety są one obowiązkowe, gdy kierowców zatrudniamy według równoważnego systemu czas pracy.

Aby pogłębić zamęt w przepisach o czasie pracy kierowców, przypomnijmy sobie, że systemów ich czasu pracy jest pięć: podstawowy, równoważny, przerywany, mieszany i zadaniowy. Wszystkie są zdefiniowane i uregulowane w ustawie z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. Warto wiedzieć, że grafiki dla każdego z tych systemów możemy ustalać na różne okresy rozliczeniowe. Weźmy dla przykładu system podstawowy, w którym wynosi on maksymalnie cztery miesiące. Z kolei w równoważnym jeden miesiąc, ale wolno go wydłużyć do trzech, a nawet czterech miesięcy w szczególnie uzasadnionych sytuacjach oraz w pracach uzależnionych np. od pory roku lub pogody. Można też zrobić rozkłady na okresy krótsze od rozliczeniowych, nie krótsze jednak niż dwa tygodnie. Wyjątek stanowi mieszany system, gdzie czas pracy planujemy na minimum miesiąc. To wszystko dotyczy przewozów osób. Kierowcy, którzy przewożą rzeczy nie jeżdżą według harmonogramów. Można im zlecać pracę z dnia na dzień Na przykład wystarczy dzień wcześniej poinformować, że jutro dany szofer ma przyjść na szóstą rano na jedenaście godzin.  

Uwaga jednak! Tu jest pewien problem! Państwowa Inspekcja Pracy uważa, że zwolnienie dotyczy wyłącznie zatrudnionych w podstawowym systemie czasu pracy, choć ustawa tego nie zastrzega. Według PIP harmonogramów nie trzeba opracowywać jedynie dla kierowców przewożących rzeczy nie dłużej niż osiem godzin na dobę i 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy. Zatrudnieni w równoważnym systemie czasu pracy wykonują, zatem swoje obowiązki koniecznie według grafików. Inspekcja podkreśla, że wymiar czasu pracy możemy wydłużyć do dziesięciu czy 12 godzin na dobę tylko zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy.